Het ontbrekende

Vrijdag met L gefietst naar Sassenhein. Ze hebben daar een heerlijk terras gemaakt, en we zaten er een hele tijd. Het was zo rustig, dromerig en stil, en de zon, de zon, en het water. Een verrukkelijk biertje vroeg om nóg eentje. Geen wanklank (wank lank). Alleen dan het fietsen terug, daar hadden mijn benen niet zoveel zin in. 

Ik kreeg desalniettemin vandaag een berichtje waar ik niets van begreep.

valt 't op?

valt 't op wat mist?

wat mist nu?

in dit contact

mist, wat normaal altijd,

constant,

vóórkomt, opduikt

in woord of zin

hoor jij' t ?

zag jij 't ?

't manco ?

ja?

knap hoor!

Is er iets mis, heb ik wat stoms gedaan? Wat liet ik na? 

Dus ik vroeg om uitleg.

Bleek het dit te zijn:

Het is de letter e die ontbreekt.

In de boekenbijlage van afgelopen vrijdag werd een boek besproken van een schrijver die dit een boek lang volhoudt.

Het boek is naar aanleiding van zijn gedeporteerde Joodse moeder in WO II. Hij was zelf toen een kleuter en groeide op in een wereld met een manco.

Het boek is oorspronkelijk in het Frans (iets gemakkelijker om de e te vermijden) maar nu vertaald in het Nederlands.

Het sprak me aan

en probeerde het zelf even. 

Wellicht moet je een langer stuk zien voordat het ook een ander opvalt

groet

L