Haags Fotomuseum. Ik ben er nog niet geweest maar dat ben ik zeker nog van plan. Wel heb ik samen met Lotti een korte documentaire over de fotograaf Miroslav Tichy gezien, wiens werk daar ook te zien is. Hij wordt met behoorlijke tussenpozen gevolgd door de camera van een veel jongere kennis. Er zijn fantastische uitspraken, bijna alleen maar, eigenlijk.
Ik heb nooit iets anders gedaan dan de tijd laten verstrijken.
Als ik de stad in ga wil ik iets doen. Alleen maar rondlopen vind ik niets. Ik liet gewoon de ontspanner los.
"Dus u heeft ongeveer 100 foto's per dag genomen. In de donkere kamer heeft u daarna de foto's geselecteerd..."
Ik heb helemaal niets geselecteerd. Ik heb ze bekeken onder 't vergrotingsapparaat. Als het een gelijkenis vertoonde met de wereld drukte ik de foto's af.
" U had het over de gelijkenis met de wereld...?"
Zo begon ik erover na te denken. Alles wat bestaat vormt samen de wereld. Als bepaalde dingen herkenbaar werden drukte ik de foto's ook af.
De wereld is hoe je het ook bekijkt niets anders dan schijn. Een illusie.
Als je beroemd wilt worden moet je iets slechter kunnen dan wie ook ter wereld. Voor iets moois en volmaakts heeft niemand belangstelling.
