vrijdag 29 mei 2009

Installatrice met boerinne-armen



Mijn moeders vader, Jan Enne van Dijken


Die voorouders (de ouders van de ouders van de ouders van de ouders etc van mijn grootouders) bebouwden het land, hielden vee, dienden, maakten, repareerden, vervoerden en verkochten. Zij waren voerman, arbeider, dagloner, dagloonster, boerenknecht, landbouwer, veerman, vleeshouwer, kastelein, herbergierse, winkelierse, koemelkerse, veehoudster, dienstmeid, dienstmaagd, tuinier, slagersknecht, naaister, weversknecht, koopvrouw, blokmakersknecht, stalknecht, pottebakker, kuiper, stelmaker, smidsknecht, timmerman, schippersknecht, koster, telefoonbeambte, metselaar, kleermaker, schoenmaker, pakhuisknecht, ijzerhandelaar, melkrijder, schipper, onderwijzeres, melkcontroleur, baker, aannemer, gemeentebode, gemeentewerkman, bakker, molenaar, vlasbouwer, schoenmaker, boekhandelaar, scheepskapitein, koopman, boekweitmolenaar, grutter, herbergier, inlandse kramer, kalkbrander, hoofd der school, machinist, binnenvaarder, werkman, molenaarsknecht, houtkoper, wethouder, wagenmaker, verversknecht, grossier, veehandelaar, cafehouder, turfschipper, visser.



Met Femke lunch klaarmaken op 't Therapeuticum


Hun handelingen, bewegingen, overwegingen, beslissingen, hebben wellicht sporen achtergelaten, die mij ertoe hebben gebracht om - van schoonmaakster, dierenasielmedewerkster, kantinejuffrouw, receptioniste, vleesverkoopster, schipster, koemelkster,  tuinierster, onderwijzeres, galeriehoudster, theehuishoudster, muziekjuf, houtbewerkster, boekbindster en schrijfster,  - uiteindelijk kippenhoudster, kunstenares en installatrice in de Graansilo te worden.


De Graansilo waar de installatie in augustus komt


Kleinzonen en grootvaders





Al mijn voorouders werkten en leefden in de provincie Groningen. 
Op de website van mijn broer staat alles wat hij over hun te weten is gekomen. 
http://www.schripsema.nl/voorouders/a1.htm

Heel knap, dat allemaal uit te vinden en te noteren.
Er zijn 20 generaties bekend. Deze is het langst geleden:
566400. Harco Siccama 472 werd geboren vóór 1366 in Niehove.
Hij sloot 7 april 1366 met anderen een verdrag met de stad Groningen. Harco was van oude Friese adel. Hij was ook de stamvader van de geslachten Jhr. Hora Siccama, Jhr Hora Siccama van Harkstede en Jhr. Rengers Hora Siccama.
• Hij was Hoveling op Siccamahues te Niehove.
Harco trouwde met NN.
Kind uit dit huwelijk:
283200       i.  Atte Siccuma (geboren circa 1390 in Niehove - overleed vóór 1473)

566401. NN 
NN trouwde met Harco Siccama.472 Harco werd geboren vóór 1366 in Niehove. 




dinsdag 19 mei 2009

Het vertrouwen



Goed gevoel, om zo'n schip te onderhouden (ik zeg maar wat positiefs, want ik zal wel blij zijn als het allemaal achter de rug is)

Vandaag werd er geverfd. Aluminiumverf, en daarna zwarte verf. Teer of teervervanger komt er niet meer aan te pas.
Woensdagavond alweer naar 'huis' - naar mijn kadetje. Kade-tje.
Trompkadetje. Vol met varens, spullen en kippen. 

Maandag toen ik hier aankwam na mijn werkbezoek aan de werf liep m'n Haantje los rond. Ik wist niet wat ik zag. Had ik blijkbaar 's ochtends de klep niet dichtgedaan. De kippen waren maar in de ren gebleven, die vonden het niet het navolgen waard. 
Of wie weet had de haan (Nelson heet ie, had ik dat al gemeld?) hun al gezegd dat ze binnen moesten blijven)
In elk geval liet hij zich heel makkelijk door mij pakken, en dat vond ik fantastisch.

Vertrouwd. Vertrouwen. 

maandag 18 mei 2009

Op de werf



Zondagmiddag weggevaren, de kippen op de kade achterlatend. 
Met aan boord: Juco, Femke en ik. In de sleepboot: Geert en Jim.


Kaatje duwt.



Maandagochtend werd de onderkant gelijk afgespoten.

De meneer van de EFM scheepsverzekeringen had al gauw het hele onderschip doorgemeten. 
Op een paar klinknagels na was alles OK. 

Piet Schripsema (6 juni 1924) opgehaald met mijn nieuwe auto, zodat hij ook even kon inspecteren.
(Hij wordt steeds vergeetachtiger. Wist niet meer wat anodes waren, ook al had ie ze zelf ook altijd op zijn boot.)


zondag 17 mei 2009

Allerlei

Geen tijd voor diepe overpeinzingen. Er moet een hoop geregeld worden en daar word ik onrustig van. 

Vandaag (straks komt Geert met zijn sleepboot "Kaatje" en Juco, en Femke) gaat mijn boot naar de werf. Een half uurtje varen hooguit, en dan maandag in het droogdok. Hopelijk is het allemaal goed daar, aan de onderkant, en is het een kwestie van alleen 'knippen en scheren' zoals Juco dat noemt. Schoonspuiten en opnieuw in de teer zetten. Eind van de week weer terug, of eerder. 
"Je moet even door die week heen" zie Klazien, de buurvrouw. Twee weken geleden lagen zij en Evert ook daar op de werf.  Geen leuke plek, geen leuke omgeving.

Ik ga zolang dus maar in de bus bivakeren, aan de Trompkade, recht achter het kippenhok. 

Het oude vertrouwde autootje is verkocht en wordt nu alweer op Marktplaats aangeboden.


Nu ben ik in het bezit van een Berlingo, een zeer sjieke auto, zeker na die Citroen C15. Stuurbekrachtiging, heerlijk zittende stoelen, zuinige motor, 5 zitplaatsen en veel ruimte.


dinsdag 5 mei 2009

Sassenhein


Het is inderdaad een rare naam, Sassenhein. Met een N aan het eind.
Ligt vlakbij Groningen. Dus heel niet bij Lisse. 
En ik was daar met mevr. L.S. te Groningen.
Vandaag was ik er weer BIJNA geweest, met mevr. J. de W. te Rome. Die op bezoek was bij haar moeder in Eelde. Ik haalde haar op, en we hadden een uurtje, voor ze weer op de trein zou stappen. Naar Sassenhein dacht ik, maar we belandden aan de Rietschans, wat ook fijn aan het water en in de zon was, en sneller bereikbaar. In No Time doorliepen we onze belangrijkste belevenissen van het afgelopen half jaar, en toen was het alweer voorbij.
Het zou wel schelen, als ze in Parijs gaat wonen. Weet iemand daar toevallig een leuk huis met tuin voor haar twee herdershonden?

zondag 3 mei 2009

Eenden en meeëters




Al gauw kwamen de woorden met alleen maar E's de een na de ander boven, die ik vervolgens naar L mailde.


Veel penselen streken eventjes met verf en het scheelde veel!


De E ken best wel. 

Heel veel Ee's. 

Zeg eerder nee tegen een mens.

Enkel vervelende gekken bedenken knellende regels. 

Gen en genen. 

Degenen, ze hebben zere schenen, begrepen het verkeerde.

Even verbeteren: de bestelde letters rekenen we zeker mee.

Geen brekebeen, geen geschetter. 

Neen. Leen me kwetterende mezen en het gebed geeft de geest.

Helen en velen, schelen en delen, kwenen en heen en weren, de Ee kent vele veren. 


Waarop L nog een zinnetje toe te voegen had:


Repelsteeltjes meeëters geeneens meegerekend.



Het ontbrekende


Vrijdag met L gefietst naar Sassenhein. Ze hebben daar een heerlijk terras gemaakt, en we zaten er een hele tijd. Het was zo rustig, dromerig en stil, en de zon, de zon, en het water. Een verrukkelijk biertje vroeg om nóg eentje. Geen wanklank (wank lank). Alleen dan het fietsen terug, daar hadden mijn benen niet zoveel zin in. 
Ik kreeg desalniettemin vandaag een berichtje waar ik niets van begreep.
valt 't op?
valt 't op wat mist?
wat mist nu?
in dit contact
mist, wat normaal altijd,
constant,
vóórkomt, opduikt
in woord of zin
hoor jij' t ?
zag jij 't ?
't manco ?
ja?
knap hoor!
Is er iets mis, heb ik wat stoms gedaan? Wat liet ik na? 
Dus ik vroeg om uitleg.

Bleek het dit te zijn:

Het is de letter e die ontbreekt.
In de boekenbijlage van afgelopen vrijdag werd een boek besproken van een schrijver die dit een boek lang volhoudt.
Het boek is naar aanleiding van zijn gedeporteerde Joodse moeder in WO II. Hij was zelf toen een kleuter en groeide op in een wereld met een manco.
Het boek is oorspronkelijk in het Frans (iets gemakkelijker om de e te vermijden) maar nu vertaald in het Nederlands.
Het sprak me aan
en probeerde het zelf even. 
Wellicht moet je een langer stuk zien voordat het ook een ander opvalt
groet
L