zo helder, helderder
dan water is de lucht
doorzichtig stil
te dun om te trillen
en helemaal nieuw
nog niets erin
geen stof geen vocht
geen rimpel
overal smelt het
zwelt het glimt het
nu gaan de dingen
weer beginnen
te gebeuren
het eind
van de winter
en juist ook
tintelend stemmen
naar binnen
(toen iemand die ik goed ken dit gedicht
vorige week voorlas
was ik blij om minstens 4 dingen,
1: om wat de woorden opriepen
maar ook dat er gedichten bestaan
dat er mensen zijn die zomaar een gedicht gaan voorlezen
dat je ze niet allemaal zelf hoeft te schrijven
{..alsof dat zou kunnen..}
