Tijd, en hoe ermee om te gaan.

Djuke van 6 heeft van de winter mijn Mobaco-doos ontdekt en nu wil ze er af en toe mee spelen. Toen ze vanmiddag de klok op de toren zette zei ik: handig, kunnen ze zien hoe laat het is. Zegt ze, ja, als je te laat bent geeft het niet, en als je te vroeg bent moet je even wachten.

De naam is SUNSHINE, natuurlijk.

Donderdag gezwommen:

17 bij 5 meter 

32 graden

nooit meer dan 4 personen tegelijk

10 minuten fietsen vanaf hier

FANTASTISCH!

Nora

Op de videobalk die naast mijn blogjes staat, verschijnen een paar YouTube video's die ik zelf kan kiezen. Ze wisselen automatisch, maar als de poes aan de piano te zien is, moet je ook eens kijken op de tweede van boven. Nora de pianospelende kat kent intussen iedereen wel, maar misschien niet deze tweede versie. Die is geweldig, ik smelt helemaal als ik haar zo bezig zie. 

Je ziet ook hoezeer het vrouwtje van Nora contact met haar heeft. Ze doet niet alleen het spelen voor, maar ook het luisteren, en het wachten en het geduld en de openheid. 

That's what it's all about. 

(Zo'n pianojuf had ik ook wel willen hebben trouwens...)

Honing in pot

Het is alweer niet te geloven (ik doe het nu voor de tweede keer in mijn leven) hoe anders je honing ervaart wanneer je de bijen vlakbij je hebt, af en aan vliegend met minuscule hoeveelheden nectar, en wanneer je een dikke straal van dat gouden goedje in de ene na de andere pot laat vloeien - in vergelijking met een pot honing die je in een winkel bij de kassa afrekent.

Veel heel dikke druppen op 7 augustus

Cafe

Van de buurman die aan de overkant van het water woont kreeg ik een roeispaan. Hij heeft maar 1 arm, maar dat was niet de reden. Eén roeispaan was kapot, dus had ie de andere over. 

Ik was bij hem om te informeren naar zijn tuinman. Zou die nog tijd over hebben? 

Mijn wallekant, waar ik ooit enthousiast met een soort tuintje ben begonnen, heeft wat aandacht nodig en zelf heb ik een rug die NEE nee nee zegt, zodra ik er wat in doe. 

Wat vooral ter sprake kwam waren mijn grote zorgen ten aanzien van het cafe op de hoek.

Daar is een nieuwe eigenaar, de 4e in de 10 jaar dat ik hier woon. Iedere cafebaas trekt zijn eigen publiek aan, heb ik gemerkt. Sinds het rookverbod in de horeca, waar ik opeens heel erg tegen ben, staan cafebezoekers en masse op straat te roken. Ze blijven uren hangen, drinken en praten en roepen heel wat af. De muziekinstallatie binnen wordt eventjes wat harder gezet, anders horen ze buiten immers niks. 

De cafebaas wil graag een terras aan de zijkant van zijn pand. Daar kunnen de pilsdrinkers meer het idee krijgen dat ze aan het water zitten, denk ik. Er zullen ook wel openslaande deuren in de muur komen, anders verliezen ze het contact met het cafe. 

Met mooi weer zit ik buiten op het achterdek.

Hoef ik de rest niet te beschrijven?

Met een paar buren ga ik bezwaar maken tegen de vergunning (die als we de ambtenaar op RO moeten geloven al ongeveer een feit lijkt te zijn) 

Het ziet er allemaal niet fijn uit. Ik heb twee ideetjes:

Schip verkopen (in de winter, dan is de overlast van het cafe niet merkbaar)

Schip omkeren (dan ligt mijn entree een kleine 15 meter verder van het cafe)

Reacties zijn welkom!