Os en Ezel

Ik herstelde een drieluikje van een kind (gemaakt tijdens Handenarbeidles jaren geleden) dat een echt kunstwerkje is. Waarvan je denkt: Fijn, dat ie hem niet zelf mee naar huis hoefde... Zo'n jongen die stil door-figuurzaagt, en nooit hulp nodig heeft, en de opdracht heel goed in zich heeft opgenomen en dan niet die eeuwige Josef en Maria bij het kribje maakt maar Os en Ezel. Verder geen hond te bekennen daar. Alles klopt eraan. Daarom mogen we dat kunst noemen.

Beetje vage foto van gemaakt, alsof je een herder bent (tastend naar de weg) die (al heel dichtbij het Kindje Jezusje) eigenlijk een bril nodig heeft.

Bedoeld jongetje had -helaas voor ons- erg lastige ouders, die de leraren het leven zuur maakten. Hoe zou het nu met hem gaan? 

Scheepsbericht 2

Vanmiddag en vanavond kwamen er allemaal mooie tjalken en klippers door de Trompbrug. Ze liggen nu in de binnenstad, aan de Pottebakkersreige en Hooge der Aa.

Ook de indrukwekkende koftjalk 'Tromp' kwam voorbij. Je herkent meteen Verstockt. Net als de 'Onderneming' en de 'Voorwaarts Voorwaarts'.

'Tromp' is in 1912 gebouwd op de scheepswerf van de gebroeders Verstockt, waar ook Viktor's schip - de Berendina Fennegina - is gemaakt.  Allemaal hebben ze dat stoere stevige degelijke ronde -  niet kapot te krijgen, veilig. 

Berendina Fennegina aan de Amstel

Wat een schip. Ook van binnen, of juist van binnen. Overal was die specifieke sfeer, de primitieve schoonheid van.... bla bla bla - dat kun je toch niet beschrijven?!!?

Creativiteit daar gaat het over. Daar gaat het al-tijd over. 

Als je goed kijkt zie je: The Mollie O"Toole Gallery

The Mollie O'Toole Gallery (Appingedam, 1991 - 1998) was een van de leukste galeries in mijn hele leven. 

[Onzin natuurlijk, ik moet eigenlijk zeggen: de leukste galerie van het noorden, of: het leukste wat ik in mijn leven gedaan heb. Maar beide uitspraken zou ik niet zomaar kunnen doen. Dus laat ik het staan, want zo valt er  niets aan te betwisten. ]

Er moeten ergens foto's zijn. Deze vond ik op m'n computer. De achterkant van de galerie, aan het Damsterdiep. Zonnig en prive. Hij is gemaakt in de tijd dat ik al een bod op het huis had gedaan; het werd nog bewoond en ik sloop als een gluurder door de bosjes van de overkant om een foto te kunnen maken. 

Gertrude overwegingen

"An audience is always warming but it must never be necessary to your work. "

Gertrude heeft gelijk en ze heeft in haar leven keihard gewerkt. Zoveel opborrelende creativiteit kom je niet vaak tegen. Dat 'always warming' zette ze er natuurlijk niet voor niks bij. Ze weet heus ook wel wat warmte doet.

Wie schrijft (of schildert, tekent, beeldhouwt etc) wil toch wel graag die bedding. Zodat je weet waar en of iets aankomt. 

Apropos: Vandaag kreeg ik twee reacties op 'Meeuwencontact' en een op 'Vuur op de berg'. Hoera! 

I warmly welcome my audience.

Meeuwencontact

Meeuwtje Schripsema een paar weken niet gezien. Tot vanmiddag.

Ik zag hem op de paal, maar ik kwam niet met brood.

Dat deed ik wel toen hij op het dak ging zitten, het was weer het vertrouwde ritueel.

Blijkbaar was het een teleurstellende hoeveelheid, want even later wist ie me te vinden vanaf het dakraam. Ik was daar aan het werk en hoorde 'tik tik tik! Geef nog es wat!'

Ik maakte een foto.

Vuur op de Berg

Hexagram 56 (het antwoord dat ik kreeg van de I Ching) volgens Anton Heyboer:

Een man is niet in het gebied waar hij thuishoort, toch moet hij dit gebied doortrekken. Overal dreigt gevaar en hij kan zich niet uitspreken wie hij eigenlijk is omdat de omgeving wel eens heel anders kan zijn.

De man denkt hoe kom ik dit gebied door en hij ziet een boom en is in staat zelf die boom te worden, te worden als die boom die ook vreemd is aan het gebied waarin hij staat omdat hij universeler is en niet gebonden aan een speciaal gebied. Die man en de boom hebben dus een overeenkomst. De man kan zich deze zo eigen maken dat hij de boom wordt.

Hij maakt zich met opgeheven hoofd zo anders, dat hij in volle veiligheid zichzelf kan blijven. Zo verplaatst de wijze zich onder de mensen.

Amsterdamse markt

Vandaag was alles verrassend. Het enige dat we min of meer hadden gepland was om naar de Noordermarkt te gaan. De Tomtom loodste ons feilloos tot dichtbij de markt. Perfecte parkeerplaats gevonden. Daar liepen we tussen de kraampjes door, kochten een leuke muts voor Lotti, en een paar andere dingetjes. Maar ik had het gevoel dat we niet op de Noordermarkt waren. Een marktvrouw wees een straatje aan, als we daar doorliepen zouden we er komen.

Er stond een oudere man (helaas geen foto van hem gemaakt) op een draailier te spelen. Prachtige zelfverzonnen Fransachtige liedjes, waar hij ook bij zong. We bleven een hele tijd bij hem staan, en knapten er alle drie van op. Hij verstond helemaal geen Frans zei die. Hij liet de hele draailier van binnen en van buiten zien. Toen we verder gingen bedankte hij ons, dat we hem weer op het goede been hadden gezet.

Op de Noordermarkt zat een Balkan orkestje de meest prachtige muziek te maken, dus ook daar weer geluisterd en gekeken. Daarna verder gekuierd. 

  

Bij de jongens uit Delden lekkere kaas gekocht en de groeten van Robertine gedaan.

Crèpes gegeten.

Boekjes gekeken.

In een cafe cappuccino gedronken en de Yi gevraagd hoe en wat. (over de markt en ik)

Het antwoord was de allergrootste verrassing: Hexagram 56 (De Zwerver) 

Toen ik op mijn horloge keek, vlogen we als de bliksem het cafe uit. Anderhalf uur te laat voor de parkeermeter! Maar: geen wielklem en geen boete.

De zon scheen de hele dag.

Utrechtse markt

Astrid en ik waren vandaag op de markt in Utrecht. Daar staat een Poolse vrouw met mooie pantoffels, handschoenen, mutsen en vachten, o.a.  Vorig jaar had A al een paar dingen voor me gekocht, en nu wou ik er zelf wel eens naar toe. Voor Riemke moest ik pantoffels kopen en voor Maria handschoenen. 

Ik voelde van te voren al aankomen dat het erg gevaarlijk was om daar met geld op zak naar toe te gaan, dus zei ik tegen A dat ze me moest tegenhouden als ik onverstandige dingen zou doen. 

Het eind van het liedje was dat we naar huis gingen met twee enorm grote schapenvachten, 3 paar pantoffels, 1 paar wanten, 2 paar handschoenen en 3 paar wollen inlegzooltjes.

Andries zegt dat het hele huis nu ruikt naar schaap.

 

Christian Moullec

Deze foto knipte ik een paar jaar geleden uit de krant en maakte er een fotokopie van.

Die heeft een tijd in mijn klas gehangen, zodat de kinderen het maar elke dag konden zien.

Christian Moullec zou in die tijd ongeveer boven de provincie Groningen vliegen met zijn ganzen. Daar had ik naar toe gewild, maar de route werd toch anders. 

Nu vond ik die kopie weer tussen mijn pianoboeken en zocht vervolgens wat op het internet naar hem. 

Dat dier is wild en die mens moet dat aanraken.

Hij neemt ook kraanvogels mee.

Christian Moullec heeft een eigen website met veel meer foto's.

http://www.vol-avec-les-oies.com/phototheque.htm

Op YouTube staan filmpjes (soms met erge muziek, dus geluid uit)

http://www.youtube.com/watch?v=0-E6wpjc1_I&NR=1

Gertrude wrote

En daar hou ik het voor vandaag even bij.