In 1973 was ik na een half jaar vreugdeloos studeren gestopt met de lerarenopleiding Nederlands en Engels, en wilde niets anders dan intens (en) sober leven. Dankzij de Zilvervloot, waar heel veel kinderen in mijn jeugd hun spaargeld naar toe brachten, kon ik een boot kopen. De tweeduizend gulden die ik nog miste leende ik van mijn vader, en daar ging ik heen, met mijn spullen op een bakfiets, naar de Hofstede de Grootkade. Geen stromend water, telefoon, elektriciteit, maar wel een houtkachel, en petroleumlampen om alles van D.H.Lawrence bij te kunnen lezen.
Wat een geluk.
(naar aanleiding van de schrijfveer van vandaag
mooi, zo heel navoelbaar nog steeds.
BeantwoordenVerwijderenBijzonder! En ja, ook wij lazen D.H. Lawrence. The virgin and the gypsy, no less.
BeantwoordenVerwijderenGek is dat je ook heimwee kunt hebben naar het voor het eerst lezen van een boek. Women in Love, Sons and Lovers, ik wou ze zo langzaam mogelijk lezen om het maar niet uit te hoeven krijgen. Sindsdien heb ik nooit meer zó'n leeservaring gehad.
BeantwoordenVerwijderenO wat heerlijk dat primitieve! Maar wel de rijkdom van een boek! Heimwee ja!
BeantwoordenVerwijderenWat een mooie herinneringen, zo heel anders dan de mijne aan 1973. Om stil van te worden, ook met die foto's erbij.
BeantwoordenVerwijderen