Hoog water

Springtij op Schiermonnikoog, eergisteren. Het water werd hoger en hoger, en ik had nog niet door dat het echt wat te betekenen had. Dat de bus de volgende avond langzaam over de pier reed omdat er water overheen spoelde zag ik niet want het was donker. Voordat de veerboot vertrok zag ik hoe het water tegen de steiger opklotste. En ja, in Lauwersoog kostte het door de keiharde wind erg veel moeite om met de bagage bij de parkeerplaats aan te komen. Dat daar intussen al zandzakken waren neergelegd had ik niet door. Een uur later in Groningen zag ik m'n eigen boot zooo hoog aan de kade liggen! Het leek of hij er bijna overheen wou spoelen. In het donker en in de regen heb ik meteen de stootbanden verlegd, en de trossen gecontroleerd. Alles in orde, gauw naar binnen.
En vandaag is het water toch weer verder gestegen. Benieuwd of ik morgen van boord kan, de stap was toen ik het hondje uit moest laten eigenlijk al te hoog. Nu staat er voor de zekerheid een Ikea kruk klaar. (Die kan ook nog wegdrijven natuurlijk. )
Ik heb wel eens gefantaseerd dat Nederland onderliep, en dat mijn boot dan samen met de andere boten ging dobberen, tegen de hoge flats bonkend en langs de toppen van bomen en daken. En dat je toch beter wat proviand in huis kunt hebben, omdat je dan nergens boodschappen meer kunt doen.