(Ik wou dat ik viool kon spelen, dan deed ik ook aan zo'n bandje mee.
Daar verlang ik naar, samen muziek maken, eindelijk weer es.)
Een voorlezer, die voorleest. Ook zo iets fijns.
http://winterwelvaart.wordpress.com/2011/12/17/verhalenrestaurant-inde-soete-suikerbol/
En dit is een superkort stukkie, in het echt langer,
en veel en veeeel leuker, natuurlijk.
Ah! En ik vind ook net de ontstaanswijze van dit leuke projectieprojectje. Helaas kan ik morgen niet.
http://winterwelvaart.wordpress.com/2011/12/15/levende-schilderijen-op-winterwelvaart/#comment-4
Woensdagavond werd in een loods op een verlaten industrieterrein de laatste hand gelegd aan de openingsact van Viesueel Geweld. Speciaal voor WinterWelVaart maakte dit collectief de interactieve video-installatie ‘Gouden Winters’, die de sfeer van de 17e eeuwse schilderkunst oproept. Wij van de redactie waren erbij aanwezig om verslag te doen, maar werden tot onze grote verrassing zelf in verkleedkleren gehesen en voor de camera gezet. Het resultaat is aanstaande vrijdag te zien bij de spectaculaire opening, waarbij de videobeelden op huizen langs de kade worden geprojecteerd.
Wil je zelf ook een rolletje spelen in een levend schilderij? Op zaterdag en zondag tussen 12.00-17.00 uur is de Tromp omgebouwd tot een filmstudio en kun je een scène spelen, die dezelfde avond nog op de kade te zien is.
Wat is die viool mooi, zo subtiel invoegend komt ze steeds in het refrein. Ook met de accordeon, samen bijna één klank - ja heel warm
BeantwoordenVerwijderen"linnen, mooi linnen, als zijde voor mij"
BeantwoordenVerwijderen"lenek lep lenek, svilitsa je moi"
(als je svilitsa uitspreekt, hoor je de zijde knisteren)
Dank Astrid. Fijn dat je begint. Wie komt er nog meer meedoen? Nog een paar zingende zielen zou goed zijn voor het gemoed. Nu zijt wellekome zingt mijn hart al.
BeantwoordenVerwijderenals ik volgend jaar in olst woon,
BeantwoordenVerwijderenwoon ik dichter bij,
en dan gaan we muziek maken
en dan heb jij weer een piano
en ik meer tijd
Ik verheug mij.
BeantwoordenVerwijderenIk heb alle drie de filmpjes bijna gelijk laten afspelen en bedacht dat het er duz ongeveer zo in Groningen aan toe gaat! Bruisend!
BeantwoordenVerwijderenSagita, dat heb ik net ook gedaan, alle filmpjes tegelijk afspelen. Alsof je in een Herberg zit, die we Onze Herberg mogen noemen, waar iedereen welkom is, waar je soms verrast wordt door een verhaal, een warm maal, een lied. Warmte, geborgenheid. Weten waar je thuis bent. Dat soort dingen, waar je altijd naar verlangt en die juist daarom behoren tot de zeldzaamheden.
BeantwoordenVerwijderenGeweldig Schrips, ik zou weer even in Groningen willen wonen. Reken maar dat wij elkaar zouden treffen. En samen zingen natuurlijk.
BeantwoordenVerwijderen