Herinnering aan Zuid Bretagne
Finistere, met zijn vreemde Bretonse namen.
Het landschap waar ik vaker dan enig andere landstreek naar verlang, zó dichtbij zee (veel meer dan zee: OCEAN)
ALLES ademt zee, ook Maria en ook binnenin de Chapelle de Pouldeuzic.
 |
| De Chapelle de Pouldreuzic, aan de horizon. Zo dichtbij de zee. Ik hou van de mensen die dat daar wilden bouwen. |
 |
| En dan nog dit geluk vlakbij de kapel: Bar de l'Ocean. Aan het schoongewaaide strand. Geen mens te zien. |
 |
| Alleen gras rondom. Ik hou van de mensen die het niet nodig vonden om hortensia's te planten. |
 | ||
| Onder die poort links, waar het licht zo fel schijnt, is een altaar met een Maria tafereel. Zij wordt daar bezocht door de engel Gabriel.
|
 |
| Maria, Vrouwe der Zee. Beschermend vaart zij met de vissers mee. |
Finistere = fin des terres, ofwel: het einde van het land
BeantwoordenVerwijderenWat een verademing, die prachtige foto's na al die letters die ik inmiddels genuttigd heb. Ik neem ze mee naar bed!
BeantwoordenVerwijderenEnfin, Maria zit net lekker te lezen. Dergelijk commentaar daar hou ik van. ;))
BeantwoordenVerwijderen