Herbergende Kloostergedachten

Als in een droom op zoek naar de Herberg. Eerst eromheen lopen en naar binnen kijken. Wie waren mij hier vóór? Is het een gezegende plek, of krijgt men er kwesties?


Als het kon deed ik dit: Wat geld op de toog leggen en voor een paar dagen wat te eten en drinken krijgen, en een bed. Praten of zwijgen kost niks. In een stille kamer zitten schrijven ook niet. 


Het is Pinksteren, en wij gedenken de uitstorting van de Heilige Geest. Die vind ik van de drie altijd het sympathiekst. En nu net las ik, dat er in de Joodse voorschriften bij Pinksteren staat genoteerd dat er een samenkomst moest worden gehouden en dat niemand zijn gewone werk mocht doen. Kijk, en dat bedoel ik nou. Daarvoor is een Herberg nodig, of een Klooster, of desnoods een buurt met goede buren, waar de individu zich geborgen weet.
Mij lijkt dat die geest zich daar thuis voelt.

Kijken door het raam van de Herberg 'Rust en Weinig'

Waterput

Kloostermoppen op de grond