Onze eerzucht, hebzucht, besluiteloosheid, angst en begeerten verlaten ons niet wanneer wij van landstreek veranderen. Vaak volgen die ons zelfs in de kloosters en de scholen der wijsbegeerte. Geen woestijn, geen rotshol, geen haren hemd en geen vasten bevrijden ons daarvan.
Als je niet eerst jezelf en je geest bevrijdt van de last die hem bezwaart, zal deze door je beweeglijkheid nog zwaarder op hem drukken, evenals in een schip de lading minder problemen geeft als ze goed gestouwd is. Een zieke doet men meer kwaad dan goed door hem te verplaatsen. U schudt zijn ziekte dieper in de zak, zoals men palen door waggelen en schudden dieper en vaster in de grond drijft. Daarom is het niet voldoende zich van de massa af te zonderen. Het is niet voldoende om ergens anders heen te gaan. We moeten afstand nemen van de neigingen van de massa in onszelf. We moeten ons isoleren en onszelf weer terugwinnen.
Wij dragen onze ketenen met ons mee: onze vrijheid is niet totaal, we zien nog om naar wat we opgegeven hebben; onze gedachten zijn er vol van.
ja, mooi,
BeantwoordenVerwijderenje neemt jezelf altijd mee..
astrid
we zien nog om naar wat we opgegeven hebben...(zelfs als we er gráág afstand van namen, denk ik er achteraan. dat is zo waar!
BeantwoordenVerwijderenmaar ons bevrijden lukt wel degelijk, al gaat het heel langzaamaan met pijn en dóórgaan.