Kipje Tokkelien

Vanmiddag heb ik het kleinste kipje van de hele wereld, of in elk geval van de hele Trompkade begraven op de wal. Ze is afgelopen nacht doodgegaan. De dag ervoor was ze al heel futloos, met een dik opgepompt verenpakje zat ze met zieke oogjes in het hok, in een hoekje, en kwam alleen tevoorschijn toen ik met meelwormen kwam aanzetten. Daarna is ze wel met de anderen op stok gegaan, maar 's morgens vond ik haar helemaal stijf onder de stok.
Het was zo'n leuk en aandoenlijk kipje, met een heel speciaal diep tokje, waaraan ik haar herkende. En ook omdat ze zo superklein was. Hollandse krieltjes zijn al mini, maar Tokkelien was echt kleiner dan een duif. Klein en dapper.
Voor de rui had ze de meeste zwarte vlekjes, maar erna leek ze wel een witte kip. Heel apart.

Wat een verdriet, voor het baasje dan. Want de overige bewoners (Nelson en twee hennetjes zonder naam) gaan gewoon door met leven en hun gewoontes.