Ri en Ro waren zo lief om zich een half uurtje in te houden en met mij aan de bezemsteel op het Zuidlaardermeer te schaatsen. (Daarna deden zij twee rondjes in ruim twee uur)
Het ging beter dan ik verwacht had, en ik was heeeel blij, dat ik het DEED. Mijn schaatsen had ik weliswaar meegenomen, en ook de bezemsteel, maar ik voelde dat er 98 % kans was dat ik op het laatste moment zou zeggen: nou nee, toch maar niet. Te eng, ik durf niet, stel dat ik val, straks breek ik m'n andere heup, misschien maak ik een verkeerde beweging, au au m'n voeten passen niet meer in die schoenen etc etc etc. Het lijkt er sterk veel op, dat ik twee ikken heb. Die ene had zoveel zin, dat die andere er niet tegenop kon argumenteren.
Op de terugreis kwam de volle maan op.
11 januari een pracht van een dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.